Słownik etymologiczny języka polskiego/wajdelota

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

wajdelota, zmyślone słowo, Litwie zupełnie obce; z niem. waideln, Waidler, o ‘guślarzach - wróżbitach pruskich’ w 16. i 17. wieku, a to z prus. waidlemai, ‘wróżymy, guślimy’, od tegoż pnia waid- = wid-, od którego serb. widati, ‘leczyć’, widar, ‘chirurg’. Nie byłoż nigdy żadnych »litewskich bardów, wajdelotów«; tak i krywe - krywejto i znicz zmyślone zupełnie a mylnie, Litwie całkiem obce.