Słownik etymologiczny języka polskiego/udo

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

udo, niegdyś męskiego rodzaju, dlatego zdrobniałe udziec, ‘biodro’; prasłowiańskie; cerk. ud, ‘członek’, czes. úd, ‘członek’, úditi, ‘członkować, dzielić’, tak samo serb. uditi, więc u nas tylko do ‘biodra’ odniesione; w 15. wieku: »udy, coxe«, r. 1500: »ud, coxa«; co do odmiany rodzaju, por. biodro, brzuch, głozno. Jeszcze u Potockiego: »skoro wyściele udy«, ‘wypasie się’.