Słownik etymologiczny języka polskiego/twaróg

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

twaróg, nazwa prasłowiańska dla ‘utworzonego w tworzydle sera’ (p. twarz), tak samo jak franc. fromage, ‘ser’, z łac. formaticum od forma; Niemcy pożyczyli to od nas: Quark (por. Quarz z twardy), narzeczowe pruskie Dwarg. Przyrostek -og, jak w pierog. Jak tw- dowodzi (takie same u wszystkich Słowian bez wyjątku), nie pożyczka to z tur. torak, ‘ser’, ani z dżagatajskiego turak (węg. turo obok taroh, tarhó). R. 1500: »twarożny kołacz«; twarożnik u Stanka (1472 r.), który łac. ‘farmadium’ słusznie twarogiem tłumaczy.