Słownik etymologiczny języka polskiego/troki
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
troki, ‘rzemienie (u siodła)’, troczyć; złożenia: na-, przytroczyć; z tork-; cerk., słowień. i serb. trak, ‘więzy, pas’; czes. trak, traczec, ‘przepaska’; brak w lit., bo jedyne prus. tarkne, o ‘trokach’, pożyczka z polskiego; przytaczają łac. torques, ‘naszyjnik’ (= czes. traczek), torqueo, ‘kręcę, dręczę’ (stąd tortura, tortor, ‘kat’), ind. tarku-, grec. atraktos, ‘wrzeciono’.
