Słownik etymologiczny języka polskiego/trele

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

trele i tryle, trelować, »plęsy i trele«, »skrzypce gędzą(!) trele«, »codzienne trele«; i przenośnie: »po długich trelach« (‘ceremonjach’); taka sama włoszczyzna jak wycwerki i gorgi: trillo, trillare, jak ricercare i gorgia, o ‘ruladach’; niem. Triller. Zupełnie co innego trel, trelować, ‘ciągnąć (holować) statek po trelu, t.j. ścieżce, i trelą, t.j. liną’, z niemieckiego. Ale trlikać, o ‘śpiewie ptasząt’, r. 1500, czes. trlikati, dźwiękonaśladowcze, rodzime (p. terlikać).