Słownik etymologiczny języka polskiego/torłop

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

torłop, ‘futro’, w 15. wieku z Rusi pożyczone, więc w czerwonoruskim przekładzie Wiślicji, ale i w Polikarpie mazowieckim (»torłop kuni«) i w słowniczku z r. 1500: »kuna u torłopa«; dalej w Statucie litewskim; r. 1582 torłop ‘antependium u ołtarza’; zczasem zeszło to w tułup (z turłup): »w długim po kostki tułubie« (Fredro), tułubek; u Malczewskiego mylnie »z tułupa« (rym: »chlupa«), zamiast tułowia. Na Rusi tułup ogólne.