Słownik etymologiczny języka polskiego/topór
Wygląd
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
topór, toporzysko, toporek (i nazwa ryby); prasłowiańska pożyczka ze Wschodu, z pers. tabar przez tur.; od Słowian przeszła do Finów i Skandynawji, tapar; na Rusi »siekierę zowią Moskale topor«; u nas i nazwa herbowa (jak i Oksza).