Słownik etymologiczny języka polskiego/tas

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

tas, »mazowiecka« postać słowa tasz, tasze, ‘budy’, dziś jeszcze w roztasować się; »obchodzę wiechy, tasze«, Potocki, »na festy kramy stawiają, i ten też swoje rozłożył tasze wstąg, koronków«, »kościoły obiegać i tasze«, »taszując kolasy«; ale już Klonowic wolał dziełko swoje obrócić do prasy niżli »do tasu na trąbki«, a tasiki i tasować, zamiast taszować, już od 16. wieku się zjawiają; taszka, ‘sakiewka’. Z niemieckiego Tasche. Inne, nowe tas, »tasować karty«, ‘mieszać’, z franc. tasser.