Słownik etymologiczny języka polskiego/taran
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
 Strona w Wikisłowniku
| |
taran, ‘przyrząd do tłuczenia murów’; jest również na całej Rusi (czy od nas ?); pierwotnie znaczy ‘uderzenie’: »baran lwu dawał tarany«, w Ezopie; od tarać, p. (jak skokany do skok).
