Słownik etymologiczny języka polskiego/taniec
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
 Strona w Wikisłowniku
| |
taniec, (zamiast tańc, już r. 1500), tańcować (dziś tańczyć); tan, tanek (zmyślone w 16. wieku, już u Reja, tak jakby -iec w taniec było naszą końcówką); tancerz, tancerka; »w tancszulu bawiąc«, Potocki; tancmistrz; tanecznik, tanecznica (ale w 15. wieku taniecznica o ‘sali do tańczenia’); z niem. Tanz, co i do Romanów przeszło (franc. danse, i t. d.).
