Słownik etymologiczny języka polskiego/talerz

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

talerz, talerzyk; talerzyki (to samo co i talarki); ogólna pożyczka u Słowian z niem. Teller; od nas na Ruś, co talerkę w tariełkę odmieniła (tak samo na Białej Rusi, a stąd i lit. torelius); inni Słowianie, jak i Węgrzy, mają tanier. Niemieckie Teller z włos. tagliere, tagliero, od taglio, tagliare, ‘ciąć, rznąć’. Z włoskiego: talja, o ‘figurze’, i »talja kart«. Wszystko wkońcu z łac. talea, gdy talon, taljon, z franc. talon z łac. talus, ‘pięta’, ‘odcięcie’.