Słownik etymologiczny języka polskiego/tabor

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

tabor, ‘obóz’, węg. tábor (tak samo tureckie, na całym Bałkanie i Rusi); przejęli to, jak palcat, od Węgrów czescy husyci w 15. wieku, taboryci, taborzanie, i ich obóz-środowisko; dalej znaczy i ‘namiot’, i ‘park’ (»tabor kolejowy«), a wreszcie ‘bataljon turecki’ (por. węg. tabornak, tabornagy, ‘jenerał’).