Słownik etymologiczny języka polskiego/tłumacz

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

tłumacz, tłumaczyć, ze złożeniami: wy-, przetłumaczyć; ogólnie słowiańska pożyczka wschodnia: kumańskie (połowieckie) tolmacz i telmacz, tur. (północne, nie osmańskie) tilmacz; węg. tolmács. Razi jednak, że wszyscy Słowianie (przynajmniej południowi) mają tŭlk- w tem samem znaczeniu: cerk. tłk, ‘tłumacz’, rus. tołk, tołkowat’, ‘objaśniać’, biez tołku, ‘niemądry’ (lit. tułkas), z tego niem. (w 15. i 16. wieku) Tolk, nord. tulkr, szwedz. tolk. Z tłumacz niem. Dolmetsch.