Słownik etymologiczny języka polskiego/szlachta

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

szlachta, w pismach i drukach od 15. do 17. wieku i ślachta; szlachcic, szlachcianka, szlachecki; szlachetny, w 15. wieku nieraz stale szlachatny; szlachetność; zgrubiałe: szlaga, szlagon, szlagonerja; czes. szlechta; od nas na całą Ruś i Litwę; słowień. żlacht, ‘szlachecki’, żlachta, ‘krewni’; z niem. slahta (dziś Geschlecht), ‘ród’, p. szlak. Nie od niem. schlachten, jak u nas w 17. wieku powszechnie wywodzono, od czego tylko szlachtuz(a), ‘rzeźnia’, z niem. Schlachthaus (nasze -uz z dawnego hūs, Haus).