Słownik etymologiczny języka polskiego/szady

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

szady, ‘siwy’, szadawy, ‘popielaty’, »przeciwko szadym głowam powstań«, biblja; »był szot« (t. j. szád), w Rozmyślaniu, o ‘cerze śniadej’ ; szadź, ‘szron’, szedzieć zamiast szadzieć, szadzielina, ‘szron’; szadziwy przeszło przez szedziwy i szędziwy w (mazurskie) sędziwy (p.). Prasłowo; cerk. sěd, rus. siedoj, serb. sijed, czes. szedý, ‘siwy’. Postaci z mylną nosówką po narzeczach nierzadkie: sędzioły, szędzieć (por. między). Pień ten sam co w siwy i szary; sz- takież jak w szary obok siara, ale *siadego nie mamy (nazwa ‘grzybu’, siedź?).