Słownik etymologiczny języka polskiego/starbać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

starbać, starbotać się, ‘chwiać się (na nogach)’, postarbnąć się; przestarzałe; pień stĭrb-, storb-, p. strobić, chociaż znaczenia odmienne, przeciwne; cerk. strbl, ‘silny’, ustrbnąti, ‘dojrzewać’.