Słownik etymologiczny języka polskiego/sosna
Wygląd
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
sosna, sośnia; drugi przypadek liczby mnog. sosien, rzadziej sosen; sosnowy; sosenka; sośnina, sośniak; prasłowiańskie; u wszystkich Słowian tak samo; por. lit. szaszas, o ‘wysypce’, i pruską nazwę ‘zajęcy’, sasins (nazwa to i szczepu, u nas w r. 1113 z Sasami pomieszanego, i miejscowości: Sasinpile, ‘gród Sasinów’); ind. śaśa-, ‘zając’, od maści ‘szarej’, łac. canus i cascus, ‘siwy’, niem. Hase, ‘zając’, dawne hasan, ‘siwy’.