Słownik etymologiczny języka polskiego/rzechotać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

rzechotać, w rozmaitych postaciach: rzechtać, rzektać, rzekotać, rzegotać; o glosach sroki, wieprza, żab; u ludzi o ‘śmiechu głośnym’ albo o ‘paplaniu’; w biblji rzektanie o ‘rżeniu koni’; słowień. regetati o żabach; z wokalizacją o staroruskie rokotati, ‘hałasować’.