Słownik etymologiczny języka polskiego/rachować

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

rachować, ze złożeniami, wyrachowany itd.; rachmistrz; rachunek, rachunkowy, rachunkowość; rachuba (przyrostek polski, jak liczba); zastąpiło polskie liczyć (także: na kogo!) i dawniejsze czyść; z niem. rechnen, gdyż po r u nas bywa a (por. ratować), skrócone przytem; późne, obce jeszcze 16. i 17. wiekowi. Z Polski przeszło na całą Ruś, nawet do Moskwy.