Słownik etymologiczny języka polskiego/rabować

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

rabować, rabuś (jak labuś do labować); rabunek; rabacja, o ‘rzezi w 1846 roku’, utworzone jak rumacja do rumować i inne rzeczowniki na -acja (niby łac. -atio) od czasowników na -ować (agitacja itd.); rabież i rabarstwo, w 17. wieku (Potocki, Krasiński Taniec 1670 r., i i.): pierwsze wedle innych na -ież (grabież, kradzież, łupież), drugie od *rabarz (wedle piekarz itp.); rabownik, rabowniczy. Z niem. rauben, Räuber, Räubung (a zamiast au, bo nie znosimy dwugłosów); tak samo w czeskiem rabowati, a z Polski na Rusi całej. Narzeczowe rabszyc, ‘kłusownik’, z niem. Raubschütze.