Słownik etymologiczny języka polskiego/róść

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

róść; dziś czas teraźniejszy wyłącznie od rosnąć: rosnę itd., dawniej: rostę, rościesz, rostą, rósł; rost, stąd rościć (pretensje); wzrost, narost, porost, zarost; do rosły: zarośli i roślina; złożenia z po-, za-, przy- (przyrost), do- (dorosły); wyrosłek, podrosłek (dziś wyrostek, podrostek, nie poprawne); narośl, itd. Oboczność róść i rasti (cerk. i południowe; serb. rasti, rast, ‘rost’) dowodzi przestawki pierwotnej z *orstą (bezokolicznik *orsti, z *orst-ti), urobionego od *ord-t- (w litewszczyźnie nie zastąpionego).