Słownik etymologiczny języka polskiego/przyzwoity

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

przyzwoity, nieprzyzwoitość; już od 16. wieku stale tak, ale jeszcze i wtedy istniała (np. u Kromera i i.) dawniejsza postać bez z: przywoity; złożone z przy- i woj- od wić, p.; znaczy ‘to, co się przywija, przynależy’; dlatego mówią: »przywoita (t.j. rzecz), aby...«, »jako to głupim przyzwoita«. Wyłącznie polskie.