Słownik etymologiczny języka polskiego/promień

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

promień, promyk, promienisty, pierwotnie i ‘włókno, kosmyk’ (włosów, nici, jak w cerkiewnem, słowień.; czes. pramen, ‘źródło’); z piorwotnego *por-mień od pnia per-, od którego i proca i prom, niem. fahren i führen, Furt, ind. pārajati, ‘prowadzi’, łac. portus, ‘przystań’.