Słownik etymologiczny języka polskiego/pochutnywać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

pochutnywać, pochutniwać sobą, 'cieszyć się'; pochutnawam sobą, 'kryguję się', 1564 r., »;ochotę zbytnią pochutniwaniem z sobą pokazować«, u pisarzy 16. wieku; podobne czeskie pochutnawati si na czem, 'rozkoszować sobie na czem'; od pochuć, pochutnić się, 'zapalić się do czego', od chuć (u Czechów pochut’ 'posmak', a pochoutka 'łakoci'); p. chęć, chuć.