Słownik etymologiczny języka polskiego/piekut

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

piekut, raczej pikut (mazowieckie psikut), ptak 'kszyk', nazwany od pikania (głosu), jak i pika (narzeczowe, dla 'kurki wodnej'); w słowniczku poznańskim (z r. 1500) i pielenia, 'nędzna chałupa'; piektać (por. miejscowości Piekcin, dziś Piechcin; Piktowo) powtarza się i w ruskiem dla głosu (piektat’), ale piknąć (»ani mnie piknij«) i pikać (o głosie ptasząt) bardziej znane (rus. pikat’, piknut’, pikulja dla 'piszczałki'); wszystko to dżwiękonaśladowcze.