Słownik etymologiczny języka polskiego/patyna

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

patyna (i patena), z łaciń. i włos. patina, ‘diskos’ w cerkwi, co kielich okrywa, podawana do całowania (przysłowie: kuda kuchti do patyny); także w znaczeniu ‘powłoki zielonawej bronzu i spiżu’, włoskie (patina, ‘lak’, itd.). Ale patynka, patynek, ‘pantofel’ (już u Mączyńskiego, r. 1564), z włos. pattino, ‘trepki’, franc. patte, ‘noga’, od niem. Pfote czy Patsche, ‘noga’ (?).