Słownik etymologiczny języka polskiego/pandrowie

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

pandrowie, ‘robactwo’, pandry, ‘glisty’; d wsunięte, *pa-nrowie od pnia ner-, nor-, p. nor; dosłownie ‘to, co się wnarza’ (w człowieka itd.); we wszystkich językach słowiańskich najdziwaczniejsze przybiera postaci, u nas pamrowie itp.; stąd pędrak, i o ‘malcu’, ę z an wedle stałego trybu od 16. w.; Czesi również pandraka i kondrata (z tego) znają. U Stanka (1472 r.) zapisano i panrow, dla ‘faski mącznej’; czy to nie myłka ?