Słownik etymologiczny języka polskiego/numer

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

numer; ponumerować, prenumerować; u ludu zniekształcone i w lumer; z łaciń. numerus, dosłownie ‘udział’, od tegoż pnia nem-, nom-, co w niem. nehmen, ‘brać’, grec. nomos, ‘udział’ (‘prawo’; por. astronom i inne złożenia; ekonom, »domostroj« w starorus., itd.): pień ten sam co em- (nasze jąć) i jam- (ind. i i., ‘trzymać’); nasze imię ma się więc do nomen, Namen, jak imę do nehmen (por. stosunek nocy z *nokti- do grec. aktis, ‘promień’, ind. aktu-, ‘zmierzch’, ?).