Słownik etymologiczny języka polskiego/milczeć

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

milczeć, umilknąć, milczek, milczkiem, milczana (milczenie); prasłowiańskie (obce Litwie); może pień podobny co w miałki, bo i w innych językach ‘milczenie’ i ‘drobność’ (‘miałkość’) jednako nazywają(?); więc do mel-, dawne mělk-? Cerk. umlknąti, mlczati, mlkom; rus. mołczať, czes. mlczeti, serb. muk, muczke, ‘milczkiem’, mukao, ‘głuchy’, mucati, ‘jąkać się’.