Słownik etymologiczny języka polskiego/maruder

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

maruder, z franc. maraudeur (z maraud, ‘łotr’, z hiszp., a to z łac. male ruptus), o ‘ostających w tyle, plądrujących żołnierzach’; od tego maruda, niem. marode, marudzić, o ‘guzdraniu i nudzeniu’; marudny.