Słownik etymologiczny języka polskiego/mara

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

mara, marzyć, rozmarzony, marzyciel; marno, marnować, marnotrawić, zmarnieć (już w cerk. zamaren, ‘marny’); przyrostkiem -ra od tegoż pnia co i mamić i manowiec; u nas najobficiej rozgałęzione, mniej u Czechów, marný, na Rusi dziś tylko o ‘wizji’, marjewo; na Południu wcale nie istnieje.