Słownik etymologiczny języka polskiego/mamrać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

mamrać, mamrotać, mamlać, o ‘mowie niewyraźnej, mrukliwej’, rozmamrany i rozmamlany o ‘niedbale ubranym, rozpasanym’; dźwiękonaśladowcze, więc w przeróżnych krążące postaciach, i mamruczeć i mimrać, por. czes. mimra i nimra, o ‘powolnym’, mamlas (serb. mamlaz), o ‘mazgaju’.