Słownik etymologiczny języka polskiego/krąg

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

krąg, krążyć; kręgowy, kręgosłup, okręg, okrężne, ‘dożynki’; krągły, krąglak, okrągły, okrągłość, zakrąglić, zaokrąglić; zakrążyć; krążek, krążać, ‘krajać w krążki’ (np. kapustę), krążak, ‘nóż do krążenia’ lub ‘szatkownica’; krążownik tłumaczy niem. ‘Kreuzer’. Krężel ‘wrzecionko' (r. 1553), u kądzieli i u maślnicy. Urobione przyrostkiem -ąg od kri- (krój), skri; słowo to samo co cerk. skriżal (z *skrigēl), różnica między niemi jak np. między knięgi (‘księgi’) a knigy; znaczenie równe. I niem. Ring (z hring) od tegoż skri- poszło.