Słownik etymologiczny języka polskiego/klofta
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
![]() |
klofta, klofa, klaft, klafta, klafter i łafter, łatr, z niem. Klafter, Kluft, Kloft (narzeczowe), ‘sąg drzewa’ i ‘szczapa’; i w dawnej niemczyźnie laftr, bez k-; »podobne klawtowi«, ‘szczapie’, Kwiatkowski 1564 r.