Słownik etymologiczny języka polskiego/kilof
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
![]() | |
![]() |
kilof, ‘oskard, spiczak do rozbijania muru czy ziemi twardej’; z niem. Keilhaue (nie Keilhacke), w dolnoniem. kīlhaue.