Słownik etymologiczny języka polskiego/kawecan
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
![]() |
kawecan, kawecon, od Włochów (cavezzone), rodzaj ‘munsztuku’, od cavezza, ‘kantar’, a to od caput, ‘głowa’; używano tego i przenośnie.