Słownik etymologiczny języka polskiego/kark
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
![]() | |
![]() |
kark, prasłowo; serb. krke, czes. krk; porównywano indyj. krkatam, ‘kręgi szyi’(?); we związku z karczem, ‘klocem’, karkoszką, karkoszą, ‘łuczywem, pniem’; por. kurcz, z odmienną, co nierzadko, samogłoską.