Słownik etymologiczny języka polskiego/karczma

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

karczma, karczemny; karczmarz i karczmarka, w dawnym języku i narzeczowo stale bez r: kaczmarz, kaczmarka. Jak niem. Krug ‘naczynie’ i ‘karczmę’ oznacza, tak samo zgadza się słowiańska karczma z nazwą naczynia krczag, ‘dzban’ (powtarzającą się i w cerkiewnem krkyga, ‘wóz, nosze’; krczag różni się tylko samogłoską przed g, *krkēg). Od Słowian przejęli słowo Niemcy (kretscham, kretschem, Kretschmar, w nazwach miejscowych i osobowych do dziś ogólne), Węgrzy, Rumuni itd. W rusko-cerkiewnem korczma i sam ‘napój chmielny’, a w bułgar. krczmlawati ‘kramarzyć, kupczyć’ znaczą.