Słownik etymologiczny języka polskiego/kapelusz
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
![]() | |
![]() |
kapelusz, kapeluch, znany od końca 15. wieku; najdawniejszy przykład zachowanego przeciw prawidłom końcowego -us łacińskiego, jeśli bezpośrednio z capellus (włos. cappello, por. cappelluto), od capo, ‘głowa’, przejęty; końcowe -us, -es, odrzuca się, bywają jednak wyjątki, por. mores, flores, pulares, luksus (luks w Geldhabie Fredrowym); ale może to wedle włos. cappelluccio; mazow. kiepus, pod wpływem lit. kepure(?); kapeluszowy, kapelusznik.