Słownik etymologiczny języka polskiego/im-

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

im-, liczne słowa, z łaciny przejęte: imponować; imainacja (imaginacja, niby ‘obrazowanie’, od imago, franc. image, ‘obraz’); impet i impetyczny (‘naskok’ niby); imperator z imperjałami: imitacja; import, ‘wwóz’; impertynent (z franc.); impreza, w 17. wieku ogólne, dziś nieznane niemal, z włos. impresa (por. impresario), ‘przedsięwzięcie’; pomylone u Klonowica imbrjaki, ‘opilce’, z włos. ebbriaco; w 16. wieku był i impresor, imprymować, o ‘tłoczeniu, druku’, ‘drukarzu’. Pomijam wyłuszczanie podobnych złożeń z in-: inamorat (‘zakochany’, w romansach 17. i 18. wieku), inicjał, inspekcja, instytut; albo z il- (od inl-): iluminować, ilustracja itd.