Słownik etymologiczny języka polskiego/hurm

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

hurm, dziś hurma; hurmem, dziś hurmą; ‘trzask’, ‘ścisk’, ‘kupa’; »będzie taki hurm od nich trąc się między sobą«, Janczar (w czeskim tekście: hrzmot), »z trzaskiem a hurmem wielkim, »wielkim krzykiem hurmem«; ale także: »zebrawszy się hurmem szli«, Janczar, »hurmą wyciągnęli«, Leopolita; oba znaczenia w 17. w.: »okrzykiem albo hurmem wojują kozacy«, 1649 r., »w takim hurmie ludzi«, »prowadzą hurmem do pokoju«; dziś tylko o ‘natłoku’; od nas(?) na Ruś (hurba, toż co i hurma, używa się, jak hurman, i o ‘bryle’).