Słownik etymologiczny języka polskiego/huba
Wygląd
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
huba, hubka, czeskie (niby gębka), o ‘żagwi’, »rusznice hubczaste«; huby, ‘grzyby’ (»na huby iść«), małoruskie. Co innego huba, ‘łan’, ‘mansus’, z niem. hufe, ‘ślad’.