Słownik etymologiczny języka polskiego/herb
Wygląd
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
herb, herbowny, herbarz (niegdyś łac. herbarium, ‘zbiór i książka herbów, t. j. roślin’; dziś tylko o ‘herbarzu’ Niesieckiego i innych heraldyków), czes. erb, z niem. Erbe, ‘dziedzictwo’ (herb był znakiem dziedzicznym, nie osobniczym); Erbe, p. robić.