Słownik etymologiczny języka polskiego/hadrunk
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
hadrunk (wiek 16.), ‘swar’, hadrować się, ‘swarzyć’, handrykować się, zamiast hadrunkować, r. 1584, stąd narzeczowe handryczyć i handręczyć, czes. handrkowati; z niem. hadern, Hader, ‘swar’, co pokrewne z słow. dawnem kotora, ‘walka’, u nas nieznanem; niem. od staroniem. hadu-, celt. catu-, ‘walka’.
