Słownik etymologiczny języka polskiego/gwizd

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii

gwizd. Jak gwiazda jest dubletem do (bezdźwięcznego) świat, tak samo jest gwizd dubletem do świst i chwist i znaczy to samo, więc nietylko gwizdanie toż co świstanie (gwizdać, gwizdawka, gwizdun, gwiz(d)nąć, gwiżdżeć), lecz i gwizd toż co chwist (o ‘przebranych’ i ‘przebieraniu się’, bo maska jest pusta, wiatr w niej świszcze-gwizda), a gwiżdż o ‘orzechu próżnym, bo robaczliwym’, przezywanym również świszczem, świstunem; gwizd oznacza i ‘szczerbę’ (między zębami, między palcami u nogi). Lit. żwigti i żwiegti, ‘kwiczeć’, z tą samą odmianą gardłowej jak przy gwiaździe; i jak przy gwiaździe, ta sama różnica między Zachodem słowiańskim a Rusią i Bałkanem: czeskie hwizdati, jak u nas, ale cerk. rus. serb. zwizdati (u Słowieńców i zwizgati, zg i zd mieniają się).