Słownik etymologiczny języka polskiego/facjata

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

facjata i facjenda, oba włoskie; jedno o ‘twarzy, kształcie’ (włos. facciata wyłącznie panuje w budownictwie, o ‘fasadzie’; faccia samo ‘twarz, minę’ oznacza, łac. facies); drugie z faccenda, ‘zajęcie’, faccendiere, ‘co się do wszystkiego miesza’. Oba słowa, jak i fason, poszły z łac. facere, ‘czynić’.