Słownik etymologiczny języka polskiego/drzemać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

drzemać, drzemka, drzemota (»sen«, Leopolita), drzemliwy (stąd nazwa ptaka drapieżnego, drzemlik, czes. drzemelík, ‘falco aesalon’), drzemała, ale »drzemiący las« powtarza rus. driemuczij les; mylnie drzymać. Prasłowo; drěmati u wszystkich Słowian bez wyjątku; jest jednak i rus. drychat’, serb. drichati, słowień. drichmati, ‘drzemać’. Łac. dormio, ‘śpię’, urobienie od pnia, co w ind. drāti i drājatē, ‘śpi’, nidrā, ‘sen’, grec. darthanō, ‘śpię’.