Słownik etymologiczny języka polskiego/cząbr

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

cząbr (w 16. wieku z mazurska i cambr), ‘satureia’, z rodzaju roślin wonnych, tymianku i macierzanki, więc od pnia kem, skem (p. ciemierzyca), z przyrostkiem -r (b wsunięto mimowoli, por. Imbramowice od Emmerana; albo też pień kem o b rozszerzono). Ocalało sk- w ruskich tej rośliny nazwach, szczebreć i szczabryk; obok e (forma pierwotna czębr-) pojawia się u w bułg., serbskiem (czubar), czeskiem (czubr, czibr, obok czabr). O pożyczkach międzysłowianskich (bułg. z serbskiego!), albo z grec. (i łac.) thymbros, timbra, niema i mowy.