Słownik etymologiczny języka polskiego/chyz

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

chyz, ‘dom’, chyża, chyż, pisane i przez i; prasłowiańska pożyczka z niem. hūs, Haus, jako pożyczka ze wcale ruchomą postacią; cerk. chyz, chyzina i chyżina, rus. chiża, bułg. i serb. chiża, chiżica, ale i chisza, chiszica, czes. dawniej chysze, chyszka, dziś chyże, chyżina. To słowiań. chyż pożyczyli Niemcy dwojako: Kietz, o ‘chałupach rybackich’ w Marchji (pod Berlinem, Poczdamem), i w Alpach jako Keische, Keusche, ‘chałupa’ (z tego znowu słowień. kaiża). Uderza odmienność rodzaju i końcówki, ależ to pożyczka.