Słownik etymologiczny języka polskiego/chyły

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

chyły, chylić się, pochyły, schylić się, schylać się, nachylać itd., wychylić; chyłem, chyłkiem (chylceni, chylądzią), ‘tajnie’. Prasłowo; cerk. pochył, ‘skrzywiony’, rus. to samo, a chiłyj ‘słaby’; podobnie na Południu, serb. chila, ‘krzywda’, chiliati, ‘patrzyć zyzem’, chiliak, ‘zyz’; czeskie jak nasze, den se chyli k weczeru. Por. chyży. Nie zgadza się z następnem, chynąć, bo w chynąć wypadło b przed n, gdy w chył tego nie było.